Nasze serwisy używają informacji zapisanych w plikach cookies. Korzystając z serwisu wyrażasz zgodę na używanie plików cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki, które możesz zmienić w dowolnej chwili. Więcej informacji odnośnie plików cookies.

Obowiązek informacyjny wynikający z Ustawy z dnia 16 listopada 2012 r. o zmianie ustawy – Prawo telekomunikacyjne oraz niektórych innych ustaw.

Wyłącz komunikat


Most Flisa

Most Flisa





Most przecina rzekę Glomma ok. 150 km na północ od Oslo i jest posadowiony na podporach starego mostu. Został oddany do użytku w 2002 roku. Jest to konstrukcja kratownicowa, trójprzęsłowa o długości całkowitej 180 m. Rozpiętość najdłuższego przęsła wynosi 71 m, co w momencie oddania do eksploatacji było rekordem świata w zakresie mostów drewnianych.

Na moście przewidziano dwa pasy ruchu samochodowego i jednostronny chodnik dla pieszych. Most został zaprojektowany na obciążenia kołowe o nacisku na oś równym 13t.

Dźwigary kratownicowe składają się z elementów wykonanych z drewna klejonego o przekroju poprzecznym 600 x 700 mm (pasy i krzyżulce). Natomiast wieszaki są wykonane z prętów stalowych o średnicy 60mm. Najdłuższe z elementów drewnianych mają długość 28 m. Połączenia wykonano poprzez wstawienie do przekroju blach stalowych i połączenie odpowiednimi sworzniami. Most ten jest ok. dwa razy szerszy od starego dlatego filary są zbyt wąskie aby stanowiły podparcie dla dźwigarów. Problem ten rozwiązano stosując szerokie poprzecznice, na których oparte są dźwigary. Poprzecznice te opierają się bezpośrednio na łożyskach i są stalowymi ramami w kształcie litery U, co zapewnia przeniesienie sił poziomych od parcia wiatru.

Pomost stanowi drewniana konstrukcja sprężona wykonana z krawędziaków 48 x 223 mm ustawionych rębem, połączonych ze sobą sprężającymi stalowymi prętami fi 15, rozstawionymi co 600mm na całej długości przęsła. Siła sprężająca ma wartość 140 kN. Na tej konstrukcji położono nawierzchnię bitumiczną. Pokład chodnika stanowią deski 73 x 148 mm oparte na balach z drewna klejonego o przekroju 140 x 520 mm, bariery ochronne wykonane są również z drewna klejonego. Opierają się one na stalowych słupkach, które są przykręcone do poprzecznic. Z założenia most miał opierać się na starych podporach, dlatego ważne było, aby nie uszkodzić kamiennych ścian podpór. Stare ławy podłożyskowe na filarach zostały ostrożnie usunięte i zastąpione nowymi – żelbetowymi – dostosowanymi do nowej konstrukcji. Aby przystosować fundamenty do nowego obciążenia wzmocniono je stalowymi palami fundamentowymi. Przyczółki były zbyt wąskie do nowej nadbudowy, dlatego rozbudowano je. Aby zwiększyć ich nośność na oddziaływania od sił poziomych zastosowano żelbetowe tarcze cierne po obu stronach mostu. Cała konstrukcja drewniana została zaimpregnowana, a dodatkowo na wszystkie górne powierzchnie elementów drewnianych położono blachę miedziana, która  po pewnym czasie pokryje się warstwą soli miedzi, stanowiących doskonałą warstwę antykorozyjną. Aby umożliwić montaż konstrukcji wykonano nasypy tymczasowe w rzece. Prace te były wykonywane w miesiącach zimowych, ponieważ wtedy poziom wody  był najniższy.

 

Źródła

  • "Mosty drewniane" H. Zobel, T. Alkhafaji,

  • http://www.urbanplanet.org,
  • http://www.norconsult.no/,
  • http://www.plan.no/,
  • http://estruturasdemadeira.blogspot.com,
  • http://www.thomastelford.com,
  • http://www.nordicroads.com/




Opracowanie: Kamila Ślisz i Grzegorz Domarski
Koło Naukowe Mostowców